Bir sabah uyandım sevgilim.
Sol tarafımda gördüm sensizliği,
Ve Sol tarafımda tanıştım senden sonraki sessizliğimle.
Sanırım solumdan uyandım bugün.

Senden geriye.
Ne bir adres,Ne bir mektup,Ne de bir öpücük.
Yastığımda kokun,komidinin üstünde resmin,
Mutfakta biraz kahve kalmış.

Bir sabah uyandım sevgilim.
Belki hepsi geçer ve sen geri dönersin diye,
Olmadı,İntihara yöneldi bileklerim
Kestim en derinden ve biraz passiflora üstüne

Şimdi sensizliğin kırmızısındayım bitanem,
Koma halleri ve derin acılar.
Merak etme sevdiğin bütün renklere boyadım
İntiharlarımı.

Bileklerimi iplikle diktiler sevgilim.
Bak şimdi pamuk ipliğinde bir hayat
ve gerçek olan mecazlarım var baş ucumda.
üzülme canım yanmadı.
Neyseki,
Hemşirelerin,aşk acısınada merhemi var (:


Bir sabah uyanamadım sevgilim.
Üzüldün.. Üzüldüm..
Üzüldük…
Ben öldüm,sen ölmedin sevgilim.



Şık durmuştur şimdi,omuzlarımda bu şehir. ( yada bu şiir. )


Burak Köz.

__________________
Facebook: [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Blog:[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]